Men of Harlech

Geiriau

Wele goelcerth wen yn fflamio
A thafodau tân yn bloeddio
Ar i’r dewrion ddod i daro
Unwaith eto’n un
Gan fanllefau tywysogion
Llais gelynion, trwst arfogion
A charlamiad y marchogion
Craig ar graig a gryn.

Arfon byth ni orfydd
Cenir yn dragywydd
Cymru fydd fel Cymru fu
Yn glodfawr ym mysg gwledydd.
Yng ngwyn oleuni’r goelcerth acw
Tros wefusau Cymro’n marw
Annibyniaeth sydd yn galw
Am ei dewraf ddyn.

Ni chaiff gelyn ladd ac ymlid
Harlech! Harlech! cwyd i’w herlid
Y mae Rhoddwr mawr ein Rhyddid
Yn rhoi nerth i ni.
Wele Gymru a’i byddinoedd
Yn ymdywallt o’r mynyddoedd!
Rhuthrant fel rhaeadrau dyfroedd
Llamant fel y lli!

Llwyddiant i’n marchogion
Rwystro gledd yr estron!
Gwybod yn ei galon gaiff
Fel bratha cleddyf Brython
Y cledd yn erbyn cledd a chwery
Dur yn erbyn dur a dery
Wele faner Gwalia’i fyny
Rhyddid aiff â hi!

 

English version (1873)

Men of Harlech, march to glory,
Victory is hov’ring o’er ye,
Bright-eyed freedom stands before ye,
Hear ye not her call?
At your sloth she seems to wonder;
Rend the sluggish bonds asunder,
Let the war-cry’s deaf’ning thunder
Every foe appall.

Echoes loudly waking,
Hill and valley shaking;
‘Till the sound spreads wide around,
The Saxon’s courage breaking;
Your foes on every side assailing,
Forward press with heart unfailing,
‘Till invaders learn with quailing,
Cambria ne’er can yield!

Thou, who noble Cambria wrongest,
Know that freedom’s cause is strongest,
Freedom’s courage lasts the longest,
Ending but with death!
Freedom countless hosts can scatter,
Freedom stoutest mail can shatter,
Freedom thickest walls can batter,
Fate is in her breath.

See, they now are flying!
Dead are heap’d with dying!
Over might hath triumph’d right,
Our land to foes denying;
Upon their soil we never sought them,
Love of conquest hither brought them,
But this lesson we have taught them,
“Cambria ne’er can yield!”